Klasik Türk Edebiyatı

gazel #144

1

Dem-be-dem ey ʿandelḭb-i gülsitān-ı cān u dil / Ḥaydarı medḥ eyle tā kim terpenür aġzıñda dil

2

Fażl içinde Ḥaydarıñ meddāḥıdır ol fażl-ı hū / Sen daḫı cisminde cān oldıḳca medḥin söylegil

3

Tekye ḳılma iʿtibārı yoḫdur uşbu ṣūretin / ʿĀḳıbet zāʾil çünkim olur bu naḳş-ı āb-ı gil

4

Olmaya tā kim bu nuṭḳuñ bend ola vaḳt-i suʾāl / Ḳalmaya ol dem mecāliñ ḳalasın ḫār u ḫicil

5

Nuṭḳıñı senden ala ḳahr-ile ḳahhār-ı ġayūr / Olasın ḥayvān-ı ṣāmit şermsār u münfaʿil

6

Ḫilḳatiñ tebdḭl olur insānḭden taġyḭr éder / Kim olur damuda rūḥuñ ḫūk ḫırṣa muttaṣıl

7

Gel gel imdi bu vücūduñ taḫtına sulṭān-iken / Ḥaydarıñ aḥbābına yār ol ʿadūsından kesḭl

8

Muttaṣıldır ẕātına Ḥaḳḳıñ ḥaḳḭḳatde ʿAlḭ / Pes velāyet bil uluhiyyetden olmaz münfaʿil

9

Ḳāḍı-yı ʿādil ḳabūl étmez degildir muʿteber / Ẓāhiren bir hüccetin üstünde yoḫdur seçil

10

Ḳavl-i Ḥaḳḳdır cennete girmez ʿAlḭniñ düşmeni / Uşbu yolda geçmeyende süft-i sūzenden ibil

11

Ehl-i beyte ʿarż-ı ḭmān eyle ger cennet gerek / Yaʿni müʾminler mekānıdır behişt-i muʿtedil

12

Ger cemāl-ı Ḥaydarı görmek dilerseŋ Himmetḭ / Ṣayḳal-ı mihr-ile cān āyinesinden zengi sil