Klasik Türk Edebiyatı
gazel #19
Dem-be-dem vird-i zebānımdur duʿā-yı ehl-i beyt / Dāimā tesbiḥ-i ẕikrimdür ŝenā-yı ehl-i beyt
Tūtiyā-yı rūşen-i kühl-i cevāhirdür menim / ʿAynıma ḫāk-i der-i devlet sera-yı ehl-i beyt
Dünyā u ʿuḳbāya baş éndirmez ol sulṭān-ı vaḳt / Pādişāh-ı mülk-i vaḥdetdür gedā-yı ehl-i beyt
Eyledi rūşen ezel ṣubḥunda miŝl-i aftāb / ʿArş u ferş u maṭlaʿ-ı şemʿ-i żiyā-yı ehl-i beyt
Ḥayy-yı fi’d-dārın olardur bḭ-ḳavl-i Muṣṭafā / Kim ola ḭmān evinde cān-fezā-yı ehl-i beyt
Daḫli yoḳ āl-i ʿabā cemʿḭne peyġamber Cebreʾḭl / Perde-i ʿizzet nişānıdur ʿabā-yı ehl-i beyt
Cān vér iki cihānda āl-i rızasın ḥāṣıl ét / Şöyle bil kim Ḥaḳḳ rıżāsıdur rıżā-yı ehl-i beyt
Ay gün āyinesin ḳıldı mücellā mihr-ilen / Tā tecellā eyledin nūr-ı ṣafā-yı ehl-i beyt
Aḫretde yoḫdur ol maḥrūma Ḥaydardan vefā / Olmasa her cānda kim mihr u vefā-yı ehl-i beyt
Göyde ḫūrşḭd olsa yerde zerre tek nābūd olur / Olmasa başında her şaḫsıñ hevā-yı ehl-i beyt
Her ḫaṭāda ehl-i beyti Muṣṭafānı ḳıl ṭaleb / Himmetḭ çün bḭ-nihāyetdür ʿaṭā-yı ehl-i beyt