Klasik Türk Edebiyatı
gazel #16
Geh olur muḳbile sermāye-i ‘izzet şerbet / Gāh müdebbirlere cān-gāh-ı veḳāḥat şerbet
Laḥẓa hem-bezm-i mey-i ülfet iken meclisde / Geh olur dāfi‘a-ı sıḳlete ālet şerbet
Henūz āġūş-ı müsemmāda iken virmişdür / Leb-i ümniyye-i ‘uşşāḳa leṭāfet şerbet
Daḫı bir şīr ü şeker-ḫūrde o mīrān henūz / İdemez ‘āşıḳına def’-i ḥarāret şerbet
Dāye-dār olmak içün şerbet-i la‘l ile müdām / Kāse-i dilde çeker ḫayli eẕiyyet şerbet
Çāşnī-baḫş-ı ḥayāt olmadadur la‘l-i teri / Gül-i la‘linden ider kesb-i ḥalāvet şerbet
Ṭaşt-ı endīşede şüst ideli gül pīrehenüñ / Rūy-ı mīnāya döñer reng-i ḥacālet şerbet
Naġam-ı ḥurmet-i ḳulḳul girilür gūşa deyü / Ḳapamış penbe ile gūşını elbet şerbet
Gördi ḳārūresini vesveseden dūr oldı / Eyledi ref‘-i raḳīb ile ṭabābet şerbet
Çekse yek-ḳaṭresin inbīk-i nevāzişden o şūḫ / Reng-i la‘linden ider gül gibi neş’et şerbet
Leb-i gül māye ile perçem-i eftīmūnı / Virdi sevdā-zede kān-ı dile ḥikmet şerbet
Naḳş-ı būs ile ruḫ u gerden-i reng-ā-renge / Virdi bir neşve fem-i la‘l-i nezāket şerbet
Mā-ḥaṣal mīrüm olup manṣıb-ı muḫliṣle be-kām / Mevsim-i tehniye Ḫāliṣ olur ‘ādet şerbet