Klasik Türk Edebiyatı
gazel #47
Fāris-i çabuk gerekdür göstere luʿb-ı ferḭd / Ger feres ḫunük-rev olsun [sürd u sū dirḭd]
Bu meŝelden bir kitābet fehm-i ʿārifdür ġareż / Şāh bā dervḭş ehl-i maʿnḭye andan ne ḳayd
Nuṭḳuñu bil Ḥaḳḳ-şināsı sāde-levḥ-i ṣādıḳ ol / Ḥaḳḳ yolunda küfr-i muṭlaḳdur ṣıfāt-ı zerḳ-ı şeyd
Olmasa tevfḭḳ-i nuṣret Ḥaḳḳ ṭarḭḳinde refḭḳ / Vāṣıl olmaz kaʿbe-yi maḳṣūda Menṣūr-ı Cüneyd
ʿAşıḳıñ seyf u ṣinānı ṣıdḳ-ı teslḭm-i rıżā / Çün ḥarām oldı tevekkül ʿāleminde mekr u keyd
Ādeme idrāk-i vücūd maʿrifetdür rehn u māl / Terkini ḳıl derd-i serdür ḳḭl u ḳāl ʿemr u zeyd
Ey ḥarḭf-i cāh-ı manṣıb bir ḫaber vér ḫandadur / Genc-i Ḳārūn genc-i Daḳyānūs emvāl-ı ʿubeyd
Şeh-süvār-ı ʿarş-peymā şol emḭnullah ḳanı / Kim ḥelāvetde anıñ rūḥu’l-emḭn édüb ḥārid
Ḳoy bu dām-ı dāne-yi mekr etme ṣayyād-ı felek / Himmetḭniñ göñlünü bir şāh-ı ḫūbān ḳıldı ṣayd