Klasik Türk Edebiyatı
gazel #187
Gāh gebr-idim gāh tersā gāhḭ Ermeni / Kend u fażlından müselmān eyledi bir er meni
Rehber-i dḭn mürşḭd-i kāmil imām-ı evliyā / Hādi oldı Ḥaḳḳ ṭarḭḳi başladı Ḥaydar meni
Ḳılmışım üstād-ı ʿaşḳa biʿat-ı ḳālū belā / Özi tek cāhil salur ol sālik-i ebter meni
Muṭlaḳım ferdim yolında Ḥaydarıñ her şebehden / Bu cihettendür ki müşrikler oḫur kāfir meni
Ḥaḳḳ bilür müstaġnḭyim bu ḥaşmete baş egmezem / Vérseler ger rūmu delālet eylese ḳayṣer meni
Şol erenler serveriniñ itlerine bendeyem / Ḫoş saʿādetdür éderse kelbine çāker meni
Derdem fıṭrat-ı ʿAlḭyyü’l-murtażā mihr-ilen / Ḳıldı taḫmḭr-i sirişte ḫālıḳ-ı ekber meni
Bu seferde hem-rehim hem-maḥfilim ol māh-ilen / Gör ki ayırmaḳ diler andan raḳḭb-i ḫar meni
Daḫli yoḫdur kimsesiniñ bu arada ey müddeʿḭ / Cān u dilden sevmişem men dilberi dilber meni
Cism u cānım ser-be-ser şāh-ı velāyet mülkidir / Ḥaddı yoḫdur yandura maḥşer güni āzer meni
Sorġu olmaz sarḫoş-ı dḭvāneye ey Himmetḭ / Esredübdür cürʿasından sāḳḭ-yi kevŝer meni