Klasik Türk Edebiyatı
gazel #150
Ey ḳılan daʿvḭ ṭarḭḳ-i maʿnḭye merdāne gel / Ḳılma her nāmerd peyrevlik şeh-i merdāne gel
Baḥma ṣaḥrādan yeri ol şeh-süvārıñ ʿaşḳına / Başıñı ṭob ḳoluñu çevgān édüb meydāna gel
Hem velḭdir hem vekḭl-i raḥmet-i Ḥaḳḳdır ʿAlḭ / ʿĀrif ol şeyṭāna uyma raḥmet-i raḥmāna gel
Cām-ı kevŝer-i maʿnḭde nuṭḳ-ı ʿAlḭdir āb-ı ḫıżr / Olma ḥayvān ṭıynet çeşme-yi ḥayvāna gel
Ḥaydarı Ḥaḳḳ bilmeyince olmaz ḭmānıñ dürüst / Ey müselmān muḳallid müʾmin olḭmāna gel
Şol ʿAlḭ-yi nāṭıḳıñ şānında ey islām-ı dḭn / Gör ne söyler “hel etā u innemā” furḳāna gel
Ḥaḳḳ-ilen sāile vérdi mükerrer cān u baş / Şāh-ı iḳlḭm-i seḫā ol ṣāḥib-i iḥsāna gel
Cinn u ins u cümle maḫlūḳāta sulṭāndur ʿAlḭ / Dḭve nisbet düşme ʿāṣḭ ḥażret-i sulṭāna gel
Cānı cānānı ʿAlḭdir ey peser ʿāşıḳlarıñ / Şevḳ-len her dem feda ḳıl cānıñı cānāna gel
Mihr u cennet buġżı dāmı ṭarḭḳidir ʿayān / Damuya gitme ṭarḭḳ-ı beddür raḥmāna gel
Cürʿa-yı cām-ı ʿAlḭden mest olub ey Himmetḭ / Lāübālḭ bāb ol ḳāmet-i mestāna gel