Klasik Türk Edebiyatı
gazel #106
Maşrıḳ-ı ṣubḥ-ı velāyetden ʿalem çekdi semūs / Bildirmeden ḳıldıġı raʿd-ı ḥarb çaldı kūs
Gördi çün eblaḳ-süvār-ı çarḫ bu hengāmeye / Germ olub zḭn-i kevkebinden çekdi bir zḭn debūs
Şol ʿazḭmetden ḥezḭmet buldı derdem şāh-ı şām / Sanki ḳopdı leşker-i seyyāreye rūz-ı ʿabūs
Tḭġ çekse ḫaşm-len çün ẕülfiḳār-ı Ḥaydarı / Ḫayl-ı encümenden keser bir ḥamlede yüz min rūʾs
Taḫt-ı ʿāc üstünde tācıdur géyüb tapdı ḳarār / Ṭalʿatinde oldı nūrānḭ serāyü’l-ʿabūs
Eyledi terk-i dḭyār-ı memleket Ḥabş u Ḥabeş / Çapdı mülk-i zengbārı ḥükm-ile ḫayl-ı urūs
Fetḥ ḳıldıʿarş u ferş oldı imdād-ı ʿAlḭ / Bu beşāretden niŝār eyler güneş gökden fulūs
Per u bālıñ nārı yandurdı ġarāb-ı şām-ı hicr / Ṣubḥ-ı devlet érdi banglar ʿarş-ı ʿizzetden ceres
[Çekdiceden] Bicen u Rüstem miŝāl-i çarḫ-ı Ẕāl / Çehresinden aldı şol mişkin niḳābın nev ʿarūs
Baḥra düşdi ger şebeh bu laciverd-i Ḥaḳḳdan / Cevher-i derdem çıḫardı bir dıraḫşān senderūs
Özge ẕikri ḳoy bu ḥikmetler velāyet ʿilmidür / Munda ḥayrāndur hezārān Bū-ʿAlḭ u Cālinūs
Himmetḭniñ bāṭını maʿnḭde bir maʿmūredür / Ṣūret-i ẓāhirde bir vḭrānedür çün şehr-i ṭūs