Klasik Türk Edebiyatı
kaside #3
Düşmüşüm ḳaldır elim ṣundum saña yā Rabbenā / Mest-i hicrānum beni bildir baña yā Rabbenā
Dil şaşırdı ḳaldı deşt-i miḥnet içre rāhını / Ḳāṣıd-ı elṭāfıñ eyle reh-nümā yā Rabbenā
Dīde-i cāna ne ṣūretler ne günler gösterir / Mevc-i rengārenk-i mirʾāt-ı fenā yā Rabbenā
Nice olur cümle aḥvālim saña māʿlūm iken / İtmek istiʿlāma āyā ictirā yā Rabbenā
Müẕnībine bāb-ı iḥsānıñ bugün meftūḥ iken / Ġayri kime eyleyem ben ilticā yā Rabbenā
Āsitān-ı dergeh-i lüṭfuñ iken cāy-ı penāh / Ḳanḳı bāba eylesün dil ittikā yā Rābbenā
Mülk u memlūke ancaḳ enseb oldur dāʾimā / Pādişāhından ʿaṭā ḳuldan ḫaṭā yā Rabbenā
Çünkü sensiñ dād-res beyhūde ben itmekteyim / Miḥnet-i devrān ile āh u bükā yā Rabbenā
Tīġ-i azār-ı felek aḳıtdı çeşmim yaşını / Kesdi tābım bir aṣılsız mā-cerā yā Rabbenā
Rūzigār ile nedendir pāyımız bölüşmedik / Ḫirmen-i evḳātım oldı ber-hevā yā Rabbenā
Vaṣl-ı sāḥil olur baḥr-ı yeʾsden fülk-i dil / Feyż-i elṭāfıñ olursa nā-ḫudā yā Rabbenā
Jeng-i mirʾāt-ı dili eylerdi misl-i āfitāb / Virse ger rūşenger-i luṭfıñ-ı cilā yā Rabbenā
Pençe-i mihre dönerdi zerre-i ümmīdimiz / Feyż-i iḥsānıñdan alsaydı żiyā yā Rabbenā
Nūrī-i pür-cürm u ʿiṣyānıñ budur kim maḳṣadı / Nūr-ı raḥmetle ṭola dest-i duʿā yā Rabbenā