Klasik Türk Edebiyatı
gazel #10
Maṭla-ı ṣubḥ-ı ezel ḳıldı teccellā-yı ʿacḭb / Doġdı bir şems-i munḭr ʿālem-ārā-yı ʿacḭb
Gör geç ol ḫurşḭd-i mülk-i bḭ-zevāliñ ṭalʿatı / Oldı ʿaḳl-ı vālih mecnūn-ı şeydā-yı ʿacḭb
Tā ṣabādan ḳıṣṣa-yı zülfün işitdüm başıma / Düşdi beri ol günden bir fikr-i sevdā-yı ʿacḭb
Bir ḫaberdür şol cevāb-ı “lenterānḭ”den göñül / Dem-be-dem “erenḭ”dir eyler temennā-yi ʿacḭb
Ol ṣanem budır içinde nice Şeyḫ-i ʿĀbidḭn / Ṭurralardan boynuna asdı çelipā-yı ʿacḭb
Çekdi leşker ḫayl-i dilden şāh-ı dārü’l-mülk-i ʿaşḳ / Heybetinden ḳopdı cān şehrinde ḳavḳa-yı ʿacḭb
Ḳıldı nāgeh çārsū-yı Mıṣr-ı camiʿden ẓuhūr / Yūsuf-ı Kenʿān kimi oldı temāşā-yı ʿacḭb
Gör ki yazmış kilk-i kudret birle ḫaṭṭāṭ-ı ezel / Ṣafha-yı ruḫsārına imlā inşā-yı ʿacḭb
Ḫatm oldı ol ḥabḭbiñ şānına menşūr-ı ḥüsn / Çekdi ol menşūra dest-i ġayb-ı ṭuġrā-yı ʿacḭb
ʿAzm-i seyr-i lā-mekān étdi götürdi Cebreʾḭl / Bir burāḳ-ı berḳ seyr-i ʿarş-peymā-yı ʿacḭb
Şāh-ı merdān şḭr-i yezdān merd-i meydān nuṭḳ-ı cān / Onda gösterdi ḥabḭbullah ḭmān-ı ʿacḭb
Himmetḭ ġavvāṣ-ı maʿnḭ ṭabʿıña ḳıldı naẓar / Dédi kim dürr-i maʿdendür uşbu deryā-yı ʿacḭb