Klasik Türk Edebiyatı
gazel #25
ʿĀşıḳa cānlar baġışlar eylese dilber ḥadḭŝ / Ḥoḳḳa-yı dürdür töker meclisde ḳılsa gerḥadḭŝ
Açdı aġzın çün ṣadef gevher-i deryā-yı cūd / Dür-nisār oldı seḥāb-ı feyż tek eyler ḥadḭŝ
Yoḫsa ferşe ʿarş-ı ʿālādan endi mi / Pes kimiñdür bir ḫaber sor bilse cān-perver ḥadḭŝ
Her gül-i ṣad-berg ṣaḥn-ı çemende göstere hūş / Bülbül-i şeydā hezārān şevk-le söyler ḥadḭŝ
Su yerine ḳand aḫar ser-çeşmesinden Nḭl-i Mıṣr / Başlayanda ṭūṭḭ-yi şirin-nefes şekker ḥadḭŝ
Ẕevḳ-len her dem ḳopar gürdlerden āferḭn / Söylesem şāh-ı velāyet medḥinde her ḥadḭŝ
Cebreʾḭl endürmedi furḳān gögden şerḥini / Ana baṭnında resūle eyledi Ḥaydar ḥadḭŝ
Sensen evvel sensen āḫir ẓāḥir u bāṭın saña / Dédi bu çar-felekde ḫüsrev-i ḫāver ḥadḭŝ
Maẓhar-ı külli ʿacāʾib lā fetā illā ʿAlḭ / Beyle şerḥ étdi buyurdı ḫālıḳ-ı ekber ḥadḭŝ
“Ente minnḭ laḥmeke laḥmḭ ve demḭ demüke” / Söyledi medḥinde şāha seyyid-i server ḥadḭŝ
Kim ki sevmez āliñi yoḫdur oña Ḥaḳḳdan necāt / Çoḫ dédi bu bābdan aṣḥāba peyġamber ḥadḭŝ
Ceng içinde dem-be-dem nuṭḳ açıldı nāṭıḳlar kimi / Söyleşürdi sordı Ḥaydar-ilen düldül u ḫancer ḥadḭŝ
Tḭġ-ı zecr-ilen ʿadū-yı ḫānedān Himmetḭ / Başını kes bu cehetden kim işitmezler ḥadḭŝ