Klasik Türk Edebiyatı
gazel #13
Sırrullāh maẓharı Ḥaḳḳ ḥall-i müşkilāt / Oldur ṣıfāt-ı eḥad bile ki ʿayn-ı ẕāt
Emr étdi Ḥaḳḳ “veliyyukumullah” bḭ-ḫilāf / Oldı nüzūl şānına āyāt-ı beyyināt
Basdı resūl-ı ḥāşimiñ kitfine ḳadem / Endirdi ṭāḳ-ı Kaʿbeden ol dest-i ġaybullāh-ı Lāt
Dönderdi şemsi maşrıḳa maġribden ol ḳamer / Nūr oldı ser-be-ser ḳamū ẕerrāt-ı kāināt
ʿİlmine kimse érmedi cüz-i vācibu’l-vücūd / Sırrullāha vāḳıf olmadı bu külli mümkināt
Geldi ẓuhūra munca nebḭ şerḥ buña / Kimdür rükūʿ içinde véren sāile zekāt
Ger olmasaydı şāh-ı velāyet muḥabbeti / Maḳbūl-ı ḥażret olmaz-idi ya ṣavm ya ṣalāt
Ḥaḳḳa miŝāl-i keştḭ-i Nūḥ oldı ḥubb-ı şāh / Ṣıdk-ile gir bu keştḭye ey ṭālib-i necāt
Ser-çeşme-i ḥayāt ayırur tanıyın onı / İçer fenāda cām-ı beḳā görmez ol memāt
Oḫur ṣıfāt-ı medḥiñ onuñ ḥayy-yi lā-yemūt / Hükmünde devr-i ġazā u ḳader mevt hem ḥayāt
Terk-i taʿalluḳ eyleʿAlḭ ʿaşḳına bugün / ʿĀşıḳ oldur ki eyleye terk-i taʿalluḳāt
Ey ḳavm-i seyyiāt bir ḥasenāt iş-ile fānḭde / Āl-i Nebḭ muhabbetidür refʿ-i seyyiāt
Leylāc olursa ʿarṣa-yı maʿnḭde māt olur / Bu şāh öñünde ruḫ-be-ruḫ oynatmayanlar āt
Yā murtażā-yıʿAlḭ velḭ-yi şāh-ı ins u cān / Bu Himmetḭden eyleme kem luṭf iltifāt