Klasik Türk Edebiyatı
gazel #72
Ol şāh sulṭān-ı serā perde-yi cāndur / Ol pādişāh-ı memleket u cān-ı cihāndur
Ḳuṭb-ı felek dāire-i dāḭr-i aḳṭāb / Hem melek Ḥaḳḳa mālik u hem şāh-nişāndur
Ḫuffāş nola görmese ger ol güneşi fāş / Her zerre-yi ḫurşḭd-ṣıfat ʿayn-ı ʿayāndur
Pinhān degil ol kāşif-i ʿallāmu’l-ġayūba / Bu iki cihānda ne ki peydā u nihāndur
Ders olmadı her ʿālime kim ʿilm-i velāyet / Taḥḳḭḳ degüldür söz teşkḭk-i kemāndur
ʿĀriflere nuṭḳ-ı ezelḭ mebde-i miʿād / ʿĀşıḳlara ʿaşḳ-ı ebedi rūḥ-ı revāndur
Emreyledi ol şāh ana muṣḥaf-ı nāṭıḳ / Şerḥ eyle eger ʿārif iseñ bu ne beyāndur
Meʾvā-yı ḥaḳḭḳatde Ḥaḳḳıñ ẕātına mahsūs / Fıṭratda yine vāsıṭa-yı kevn u mekāndur
Aḥkām-ı ḳażā kaḍı-yı dḭvān-ı velāyet / Ḳassām-ı ḳader ḥākim-i nḭrān-ı cinandur
Dünyāda aña ḳılmasa her kim ki tevellā / ʿUḳbāda işi ḥasret feryād fiġāndur
Bülbül kimi her gül ki oḫur ʿaşḳ ile medḥiñ / Çün çemen-i bād-ı ṣabā nuṭḳ anıñ müşk-feşāndur
Maʿnḭde ʿAlḭ menḳıbeti miŝl-i cevāhir / Bu Himmetḭniñ sḭnesini çün maʿden-i kāndur