Âteş-i aşkın dilimde her ne dem pür-cûş olur / Dûd-ı âhım şûle-i dûzahla hem-âgûş olur

Ol kıyâmet-sûz-ı aşkım kim reg-i dâğ-ı derûn / Sad hezârân âfitâb-ı mahşere serpûş olur

Zülfüdür ol perde-gîr-i dîde-i Yâkub kim / Her şikenc-i târına bin mâh-ı Kenʿan dûş olur

Câm-ı sahbâ-yı lebinden neşve-yâb-ı feyz olan / Bâyezîd olsa harîm-i Kâbede mey-nûş olur

Ben o mecnûnum ki Gâlib sergüzeştim gûş eden / Hayretinden akl-ı faʿâl olsa ger bî-hûş olur