Serteser âyîne olsa göremez rûy-i safâ / Saykal-i vahdetle câna vermeyen nûr-ı cilâ

Tîr-i sertîz-i duâsın arşa tâ îsâl eder / Kıble-i ebrû-yı yâre ol kim eyler ihtidâ

Âlem-i aşk içre bilmez râh ü rehdân ehl-i dil / Âşıka feyz-i Hudâ-yı müsteandır reh-nümâ

Dâğ dâğ et sîneni ser-tîşe-i tevhîd ile / Meşʿal-efrûz-ı reh-i aşk ol dilersen ihtidâ

Geçmem ey Gâlib hevâ-yı kâkül-i dildârdan / Serteser bâğ-ı murâdım rûzigâr etse hebâ