Bâğ-ı aşkın olalı gülşen-i meʾvâ-yı cünûn / Fark-ı eflâke düşer sâye-i Tûbâ-yı cünûn

Verse âşûb-ı kadin silsile-i aşka revâc / Mülk-i ıtlâka çıkar şûriş-i sevdâ-yı cünûn

Habbezâ âlem-i sevdâ-yı muhabbet ki olur / Her kemîn kûşesi bir mahşer-i gavgâ-yı cünûn

Habbezâ bezm-i tarabgâh-ı melâmet ki verir / Zehr-i câm-ı hıredi neşʾe-i sahbâ-yı cünûn

Öyle şûrîde-serim geçse hayâlin dilden / Dolaşır pâyine sad-bend-i belâyâ-yı cünûn

Ol dih-i mecnûn gam-ı aşkın olur Kays-misâl / Tîg-ı çeşminden eğer olmasa pervâ-yı cünûn

Varayım derd ü gam-ı hicr ile mülk-i aşka / Edeyim leşker-i sevdâ ile yağmâ-yı cünûn

Âlem-i aşk u melâmet dil-i dîvânemdir / Kavl ü fiʿl ile benim sûret ü mânâ-yı cünûn

Öyle sermest-i hıred-düşmen-i aşkım ki bana / Akl-ı kül gelse eder şimdi müdârâ-yı cünûn

Vâris-i feyz-i kemâlât-ı dil-i Mecnûn'um / Münkeşiftir bana esrâr-ı hafâyâ-yı cünûn

Sözlerim gevher-i gencîne-i şûr u sevdâ / Cevherim mâ-hasal-i âlem-i bâlâ-yı cünûn

Sıyt-ı zencîr değil pây-i hırâmımda benim / Dil eder hasret ile nâle-i şekvâ-yı cünûn

Dil-i küstâh değil böyle kalırsa tavrı / Şâhid-i ismet olur aşk ile rüsvây-ı cünûn

Dâmen-i haşre uzarsa n’ola bahs-i zülfü / Oldu her ukdesi bir sırr-ı muammâ-yı cünûn

Ben ölürsem gam-ı hasretle kalır ey Gâlib / Haşre dek dehrde âşüfte belâyâ-yı cünûn